حیات معنوی و علمی حضرت آیتالله ناصری
حضرت آیتالله ناصری (۱۳۰۹-۱۴۰۱ش)، عالمی خودساخته و از شیفتگان حضرت ولیعصر (عج) بود که حیات علمی و معنوی خویش را در دولتآباد اصفهان آغاز کرد. ایشان در ۱۴ سالگی به نجف اشرف هجرت نمود و سالیانی طولانی در جوار مرقد امیرالمؤمنین (ع) به تحصیل فقه و اصول پرداخت. بهرهمندی از محضر اساتید برجستهای چون آیات عظام امام خمینی، خویی، شاهرودی و اساتید اخلاقی همچون سید جمالالدین گلپایگانی و سید محمد کشمیری، ایشان را به مدارج عالی معنویت رساند. آیتالله ناصری پس از بازگشت به ایران، زندگی خود را وقف تدریس و هدایت معنوی با تکیه بر معارف مهدوی کرد. ایشان بر یاد دائمی حضرت صاحبالزمان (عج) و دعا برای فرج تأکید فراوان داشتند و همواره توصیه میکردند: «در هر حال، یابن الحسن را فراموش نکنید». این عالم ربانی پس از دههها مجاهدت در مسیر تربیت نفوس، در سال ۱۴۰۱ هجری شمسی دیده از جهان فروبستند.